Русия лоиҳаи қонунеро баррасӣ мекунад, ки метавонад қоидаҳоро барои муҳоҷирони меҳнатӣ бо оилаҳо таъғир диҳад.
Сухан оиди пешпардохти муқарраршуда барои андози даромади шахсӣ меравад : айни замон, муҳоҷир ҳангоми кор бо патент онро барои худаш пардохт мекунад. Ва тибқи ташаббуси нав, онҳо инчунин метавонанд барои аъзоҳои оила, ки кор намекунанд, дар Русия қарор доранд ва ба зиммаи ҳастанд, пардохт талаб кунанд.
Муҳим: Ин лоиҳаи қонун аст, на низомномаи амалкунанда. Он барои баррасӣ ба Думаи давлатӣ пешниҳод шудааст, аз ин рӯ, шартҳои дақиқ метавонанд таъғир ёбанд.
Чӣ пешниҳод мекунанд?
Агар муҳоҷири меҳнатӣ дар Русия фарзандон ё дигар хешовандоне, ки кор намекунанд, дошта бошад, маблағи пардохти ҳатмӣ метавонад афзоиш ёбад.
Барои ҳар як кӯдаки ноболиғ ё узви оила, кт қобилияти кор карданро надорад, 50%-и иловагии пешпардохти муқарраршуда баррасӣ мешавад.
Масалан, агар муҳоҷир бо патент кор кунад ва оилаашро бо худ биёрад, хароҷот метавонад на танҳо аз ҳисоби манзил, хӯрок ва ҳуҷҷатҳо, балки аз ҳисоби пардохтҳои иловагии андоз низ афзоиш ёбад. Аз ин рӯ, пеш аз кӯчонидани пайвандон, муҳим аст, ки буҷаро пешакӣ ҳисоб кунед.
Ҳамчунин талаботе, ки таъминоти ҳар як узви оила набояд аз ҳадди ақали зиндагӣ дар минтақаи истиқомат камтар бошад, баррасӣ мешавад. Агар ин шарт риоя нашавад, бо патент, иҷозатномаи кор ё мӯҳлати будубош мушкилот ба миён омада метавонанд.
Ҳоло шумо бояд чӣ кор кунед:
мӯҳлатҳои ба охир расидани патент, бақайдгирӣ, шуғли расмӣ ва хароҷоти воқеии оилавии худро санҷед. Агар шумо даромади устувор ва нақшаи возеҳ надошта бошед, овардани хешовандон лозим нест.
Асос — ташаббусро бо қонуни аллакай қабулшуда омехта накунед.. Аммо агар ин қонун қабул шавад, овардани оила ба Русия гаронтар ва душвортар хоҳад шуд. Аз ин рӯ, беҳтар аст, ки таъғиротро пешакӣ назорат кунед ва ҳуҷҷатҳоро бехато омода кунед.
